زیبایی زندگی

 

زندگی زیباست اگر که ما با هم مهربان باشیم. در اصل زیبایی زندگی یک مفهوم ذاتی است. چیزیست فراتر از زیبایی ظاهری که با رنگها و جلوه ها به تعریف آن می پردازیم. چیزیست فراتر از احساس لذت و یا احساس قدرت و تسلط بر دیگران. زندگی هنگامی زیباست که ما در خود احساس ارزش بکنیم. وقتی که احساس کنیم که در مجموع با تمام نواقص و کاستی هایمان سعی کرده ایم که خوب و مثبت باشیم.   

با عرض معذرت از همه دوستان

من حقیقتش وقتی شروع کردم به وبلاگ نگاری٬ یکسری انگیزه هایی داشتم که بعدا متوجه شدم که خیلی از آنها از واقعیت بدور بوده اند و یکسری چیزهای جدیدی فهمیدم که قبلا کلا به آنها فکر نکرده بودم. بهمین خاطر از خدا پنهان نیست از شما چه پنهان علاوه براینکه مشغله های کاری زیادی نیز در این مدت داشتم٬ یه خورده هم گیج شده بودم و لذا رفتم به خواب زمستانی. الان هم فکر می کنم که نگاه واقع بینانه تری به وبلاگ وبلاگ نگاری پیدا کرده ام. حالا البته تا ببینم چه جوری پیش خواهد آمد٬ ولی حتما سعی خواهم کرد که بیشتر بنویسم. از همه شما دوستان عزیز اینترنتی هم ممنونم که به من لطف داشتید و برام کامنت و ایمیل گذاشتید و من را مرتب تشویق به نوشتن کردید. راستش را بخواهید اینم از اون چیزهایی است که قبلا نمی دونستم. اینکه دوستانی داشته باشی که طبق تعریف دنیای حقیقی بیشتر اونها را نمی شناسی٬ ولی با یه تعبیر دیگه شاید از دوستهای دنیای حقیقی بیشتر احساس کنی که به اونها نردیکی و دوستشون داری