پژواک
روزی پسر کوچکی با قیافه ای خشمگین و ناراحت به خانه آمد و پس از رفتن به آشپزخانه کارد بزرگی را برداشت و قصد خروج از خانه را داشت. مادرش که سخت نگران شده بود راه را بر او بست و گفت: کجا می روی؟ این چاقو برای چیست؟ پسر با عصبانیت گفت پسر بدی پشت خانه ما هست که مرتب مرا تهدید می کند. من بهش می گم ازت بدم می آد٬ اونهم میگه ازت بدم می آد. می گم برو گمشو٬ اونهم همینو میگه. بهش گفتم می کشمت٬ اونهم من را تهدید کرد. حالا می خوام برم پیداش کنم و بکشمش. مادرش که حالا قیافه آرامتری داشت. لبخندی زد و گفت. تو بهش گفتی که دوستش داری. پسر با حیرت گفت نه! مادر گفت: خب حالا اول بهش بگو دوست دارم٬ بعد اگه نتیجه نداد باهاش دعوا کن و سپس چاقو را از دست پسرش گرفت. چند دقیقه بعد پسر آرام در جایی نشته بود و بازی می کرد. مادرش پرسید چی شد؟ پسر گفت: هیچی٬ گفت اونهم منو دوست داره٬ حالا دیگه با هم رفیق شدیم.
+ نوشته شده در بیست و سوم فروردین ۱۳۸۷ ساعت 14:16 توسط پیام
|
مروز پستی را از دوستانی دریافت کردم که می خواهند در اعتراض به فیلم فتنه نوشته هایی را تحت عنوان "نامه ای به مسیح" گردآوری کرده و در آن به صورت محترمانه نسبت به توهین به قرآن و حضرت محمد نزد مسیح گلایه کرده و بدینوسیله اعتراض خود را به گوش مسیحیان برسانند. این پیشنهاد دارای نکات قابل تاملی است. اینکه ما می خواهیم بگوییم که اسلام به حضرت مسیح احترام می گذارد و اینکه ابراز داریم که مخالف توهین هستیم٬ بسیار ارزشمند هستند. البته در مقابل مسائلی نیز هستند که بهتر است نسبت به آنها مخصوصا وقتی که می خواهیم به حوزه های دینی وارد شویم آگاهی داشته باشیم تا بتوانیم تصمیمات درست و موثری اتخاذ نمائیم. یکی از این موارد مهم درک چگونگی اعتقاد مسیحیان به خدا٬ مسیح و اسلام است. نکته اینجاست که باور مسیحیان نسبت به حضرت مسیح به عنوان پیامبرشان کمی با باور رایج مسلمانان٬ متفاوت می باشد. مثلا مسیحیان به مسیح نه به چشم یک پیامبر مبعوث شده از جانب خدا بلکه به عنوان فرزند خدا و یا به عبارتی خود خدا می نگرند. به عقیده بیشتر مسیحیان حضرت آدم پس از اجرا نکردن فرمان خدا از بهشت رانده شد و به خاطر همین گناه و گناههای بعدی به رنجهای بسیاری گرفتار آمد که قرنها ادامه یافت٬ تا اینکه خدا تصمیم گرفت که به صورتی نیمی انسان و نیمی خدا به زمین آید. آدمیان را آموزش دهد و الگویی از یک انسان معصوم و مطیع پروردگار را به آدمیان ارائه کند. به عقیده بیشتر مسیحیان٬ مسیح به علت جنبه الوهیتش از نقشه دشمنان برای مصلوب کردنش آگاه بود و می توانست براحتی از آن اجتناب کند٬ با اینحال درد و عذاب صلیب را پذیرفت تا فرمان خدا را انجام داده باشد. بنابراین عقیده٬ پس از مصلوب شدن مسیح٬ خداوند گناه تمام آدمیانی را که به مسیح مومن هستند٬ بخشید٬ چرا که آنها فرمان خدا را حتی اگر مستلزم تحمل بالاترین رنج و عذابها باشد٬ می پذیرند. البته این تفکر گرچه از زیر بناهای فکری مسیحیت است٬ اما این بدان معنی نیست که همه کسانی که ما آنها را به عنوان مسیحی می شناسیم به این باورها٬ آنهم با این کیفیت اعتقاد داشته باشند. اتفاقا پس از جنگهای خونین بسیاری در دوران رنسانس افراد زیادی به مخالفت با این اصول پرداختند. در نهایت هم این شد که بگذاریم هر کس هر جوری دلش می خواهد فکر کند و جامعه ای بسازیم که افراد در منزل اعتقادات خود را داشته باشند و در جامعه براساس یافته ها و قوانین علمی با هم زندگی کنند.
پریشب مرجانه ساتراپی نویسنده معروف مجموعه کتابهای پرسپولیس در دانشگاه لوبولای مریلند سخنرانی داشت. من بسیار علاقه مند بودم که او را از نزدیک ببینم. چون اولا به عقیده من کتاب پرسپولیس بازگو کننده یکسری واقعیتهای تاریخی و اجتماعی جامعه ایران است که به طرزی ساده تصویر شده است. حالا ممکن است بعضی ها با نظر من مخالف باشند. اما به هرحال این داستان، خاطرات و نقطه نظرات فردی یک شخص را در یک شرایط زمانی و مکانی خاص به شکلی ساده به تصویر کشیده است که قبلا افراد زیادی یا از آن بیخبر بودند و یا به صورت پراکنده و سینه به سینه نقل می شد.