آتاق تاریک
این شعر مال 17 سال پیش است وقتی که دانشجو بودم. یادش بخیر:
اتاق من چه تاریک است، چه دوداندود، غبار آلود، قرمز از نور سرخ بامدادان، فضای داخل خانه، بسان قلب پروانه، همانند غریو عشق در فضای تنگ خلوتگاه، میان عاشق و معشوق
+ نوشته شده در یازدهم اسفند ۱۳۸۷ ساعت 11:46 توسط پیام
|